• Lifestyle
  • De missie van de platte buik – jurkje aan

    Dit bericht is gepost in Lifestyle and tagged , , , , , . Bookmark de permalink.

    Librestock – Pixabay.com

    Afgelopen week had ik een ‘is-dit-het-nou-waard-moment’ in onze missie van de platte buik. Vertelde Jel vorige week over de voordelen van onze nieuwe levensstijl (meer energie, minder trek, meer haar op onze hoofdjes), deze week zag ik het niet meer. De afgelopen tijd doorstond ik met heel weinig problemen bitterballen op feestjes, de paaseitjes op tafel en zelfs de drankjes met carnaval. Nu kon ik alleen maar denken: waarom zou ik dit doen en waar zijn de koekjes! Gelukkig bracht een middagje winkelen wat rust.

    Het begon vrijdag bij het opstaan. Waar ik normaal dol ben op mijn havermout met vers fruit dacht ik opeens: ik kan ook lekker een volkoren (dat dan wel) beschuit nemen met veel boter en hagelslag. Braaf hield ik het bij mijn pap. Op kantoor kwam het gevoel weer keihard terug. De grote doos met verpakte koekjes (bedoeld voor bezoek) schreeuwde gewoon ‘eet me’ naar me. Thuis nam ik bij het eten bij wijze van compromis (dan heb je toch iets lekkers vandaag) een klein glas wijn dat ik braaf invoerde in onze MyFitnessPal app. En voor ik bij de koffie alsnog een doos bonbons naast me kon neerzetten, dook ik snel de sportschool in. So far so good dacht ik nog. De macro’s waren allemaal keurig in balans gebleven.

    Een mens moet toch vooral heel blij zijn met een gezond lichaam

    Jammer genoeg dacht ik de volgende ochtend -nog voor ik helemaal wakker was- alweer aan taart en cake. En waar ik normaal in de spiegel wel zag waar ik het voor deed (mijn billen lijken echt al wat steviger en ook de love handles zijn minder) nu vroeg ik me af waarom ik dit allemaal deed. Een mens moet toch vooral heel blij zijn met een gezond lichaam. En waar heb ik het over met mijn maat 36. Dat is echt een meer dan keurige maat. Elke winkel verkoopt het. Menig vrouw zou er blij mee zijn. Kortom, ik was de ‘platte buik drive’ even kwijt. Bij het ontbijt nam ik een enorme stapel brood met alle soorten beleg zonder eiwitten, maar wel met veel suiker. De rest van de dag (met tjokvolle buik) deed ik nog een halfslachtige poging om op het voedingsschema van personal trainer Joost te blijven.

    Het gevoel hield aan. En om mezelf niet tot waanzin te drijven met ‘ach, het kan heus geen kwaad om wat lekkers te nemen’, fietste ik naar de stad. Even in de buitenlucht, wat beweging en vooral (!) afleiding van eten. Een vers salaris was gestort, dus nadat de echt nodige dingen waren ingeslagen, liep ik wat kledingzaken in. Mijn humeur klaarde op. Ik voelde de warmte van de zon en ik was enthousiast over de lente/zomercollectie die in de winkels hing. Ik pakte een jurkje en broek uit het rek een paste het aan. En toen zag ik het: alles viel mooier. De kleding ging soepel aan en ik zag meer taille. Ik wilde er in de kleedkamers met tl-licht nog niet over nadenken, maar ik heb goede hoop dat een bikini straks ook beter staat. Tevreden en met een volle tas fietste ik naar huis. Tot de zomer houd ik deze missie best nog vol. Denk ik.

    Dit bericht is gepost in Lifestyle and tagged , , , , , . Bookmark de permalink.

    About Daniëlle

    Daniëlle blogt het liefst over Food & Drinks en probeert hiervoor graag de hotspots in de stad uit. Als een recensent neemt ze haar bevindingen in haar blogs mee. In het dagelijks leven werkt ze als marketing en communicatie manager in de recycling. Naast dat ze haar sporen in het communicatievak verdiend heeft, is ze heel creatief en heeft ze een passie voor interieur design.

    Comments are closed.